Details from Italiote volute-krater, plate. Maenads dancing and playing the flute in front of  Dionysus, 410 B.C. Taranto and Naples

 

Οι γονείς μου. 
Πόντιοι, Ίωνες στην
καταγωγή , απ’ τη Μεγάλη Τραπεζούντα.
Έλληνες από τους επιζώντες των
σφοδρών ανθελληνικών διωγμών
και των σκληρών μεθόδων εξόντωσης
του Ελληνισμού από τους Τούρκους
(1908-1922), Έλληνες μιας βαθύτερης
καλλιέργειας, να γεφυρώνουν την
αρχαιότητα στο σήμερα. Ποτισμένοι μιας
τραγικής εμπειρίας. ΄Εντιμοι.  Αφοσιωμένοι
στην οικογένεια και στις παραδόσεις.
Άνθρωποι  αξιαγάπητοι.  Έκαναν τρία παιδιά.
Δύο κόρες κι ένα γιο. Είμαι το δεύτερο παιδί.

.My parents,
Greeks from Pontos, Ionians
by descent from the great city of Trebizond. 
They were among the  Greeks who survived
the brutal methods of the annihilation of
Hellenism by the Turks (1908-1922),
Greeks of deeply rooted culture, who
bridged antiquity with the present. 
They were marked by that tragic experience.  
Honest and loveable people, they were
devoted to the family and its traditions.  
They had three children:  two girls
and a boy. 
I am the second child.


Η καθιερωμένη  βολτα στο Ζάππειο.  Η μητέρα  κρατάει τον αδελφό μου και η αδελφή της κρατάει εμένα.

The regular walk at Zappeion Park.  My mother is holding my brother and his sister is holding me.



Στο Ζάππειο, πηγαίναμε κάθε απόγευμα, έως ότου βράδιαζε. Εκεί έμαθα μόνη μου να ασκούμε στην “τούμπα-ρόδα”. Περηφανευόμουν που ο κόσμος μαζευόταν και κοίταζε την “πιτσιρίκα, να κάνει ακούραστα την επίδειξη της ρόδας, από τις κολώνες έως κάτω...

We went to Zappeion Park every afternoon until dark.  There I taught myself to  “cartwheels’.  I was proud when people
gathered to watch the “tiny tot” tirelessly doing cartwheels – from the area of the columns
and downwards…



Κάτω: με την αγαπημένη μου φίλη Μαρία. Όταν βρήκαμε στο πεζοδρόμιο μια ξανθιά σταφίδα, την μοιραστήκαμε.
Ήταν μια εποχή  πείνας. Ο εμφύλιος.

Below:  with my dear friend Maria.  When we found a golden raisin on the sidewalk, we shared it.
It was a time of hunger.  The Civil War.


Εκδρομή με το Δημοτικό σχολείο στην Πεντέλη (με μεγαλύτερη τάξη).  Πήγαινα στη “Δραγάτση” στην Πλ. Πλαστήρα-Παγκράτι. 
Ο λευκός φιόγκος απαραίτητος!

Excursion to Mt. Penteli with the Public School (with the class of my brother).  I attended “Dragatsi” at Plastira Square in Pangrati (Athens). 
The white bow was indispensable!

 


Η έλξη προς τα αγάλματα είχε ξεκινήσει πολύ πριν...

The attraction to statues had begun long ago...

Η μανία με τα αγάλματα με έφερε δίπλα στον γλύπτη Βαγγέλη Μουστάκα. Έτσι παντρεύτηκα την ουσία της γλυπτικής. Τον δημιουργό.

The attraction to the statues brought me close to the sculptor, Vaggelis Moustakas. Thus, I married the essence of sculpture: its creator.



Θέλαμε να φύγουμε από το κέντρο των Αθηνών. Μετακομίσαμε και μένουμε στην Παλλήνη από το 1975.
Αυτή είναι η είσοδος του σπιτιού-εργαστηρίου μας

We wanted to get away from the center of Athens.  We moved and have lived in Pallini since 1975. 
This is the entrance to our house-studio.


Μέρος του εσωτερικού χώρου.   Κάτω το Εργαστήρι, επάνω το σπίτι μας

Part of the inside. The Studio is downstairs and upstairs is our home.

 
 

Ο αγαπημένος μου άνδρας,
Ο Βαγγέλης Μουστάκας και τα
τρία χαρισματικά παιδιά μας. 
Η ζωή μας δεν διαχωρίζεται σε
οικογένεια ή γλυπτική, ποίηση  ή
ανατροφή παιδιών.
Προχωράνε όλα μαζί. ΄Ως ένα.

My beloved husband,
Vaggelis Moustakas and our
three charismatic children.  Our
lives are not divided into family
life or sculpture, poetry or the
upbringing of our children. 
All proceed together, as one.

Η Ελένη, ο Αλέξανδρος κι ο Ιωάννης (τα Μουστακάκια) στη σκάλα εργασίας.

Εleni, Alexandros and Giovanni (the Moustakas siblings) at the work ladder.

 

΄Οταν η δουλειά αναπτύσεται και τα παιδιά αναπτύσονται, παρακολουθούν τον αγώνα που δεν περιορίζεται με τίποτα.
Μια άλλη οπτική ζωής.  (Το ανάγλυφο “Εν Ισσώ μάχη “ στήνεται στην παραλία της Θεσσαλονίκης)

When the works develop, so do the siblings.  They observe the never-ending struggle.  Another viewpoint
of life.  (The Battle of Issus. Relief in the area surrounding the monument-Thessaloniki -by Moustakas)

 


Η κόρη μας  Ελένη (γραφίστρια) και ο άξιος γαμπρός μας ο Τάσος.  Δίπλα τα παιδιά τους ο Βαγγελάκης και η Ζωίτσα.
Τα αξιολάτευτα εγγόνια μας. Ναι, δεν μπερδεύτηκα...  Έχουμε δύο Ευάγγελους και δυο Ζωίτσες.

Εleni, (graphic artist) and our worthy son-in-law, Tassos.  Next to them Vaggelakis and Zoitsa, our adored
grandchildren.  No, I am not confused.  We have two named Evaggelos and two named Zoe.



Ο γιος μας  Αλέξανδρος (Ζωγράφος) και η Μαρία η όμορφη νύφη μας (φωτογράφος). Τα νιόπαντρα μας.

Alexandros (artist) and Maria, our beautiful daughter-in-law (photographer):  Οur newlyweds.

 


Ο γοητευτικός μου άνδρας, ο Βαγγέλης Μουστάκας, δίπλα στο έργο του “Μινώταυρος.

My charming husband, Vaggelis Moustakas next to his sculpture, “The Minotaur”.


 


Τα πρώτα μας σκυλιά. Ο Δίας, η Καλλονή και ο Ερμής.

Our first dogs:  Dia, Kalloni and Ermis  (Zeus, Beauty and Hermes).


Έκτοτε, στην αυλή μας παίζουν όλες οι ράτσες. 
Σήμερα έχουμε ένα λυκόσκυλο τον Milky και 12 γατες. O Kάρβουνος, η Γκρίνια, ο Ροζέ, η Χνουδόμπαλα  κ.ά..

Since then, all kinds of dogs play in our yard. 
Today we have a German Shepherd, Milky and 12 cats:  Coal, Grumble, Rose, Fluffball, etc.