Κείμενο από πισώφυλλο

Από την Ιαπωνία έως τη Ρωσία,  από την Αυστραλία μέχρι τις Ινδίες ή την Ολλανδία και τη Ν.Ζηλανδία, την Ελλάδα, την Κύπρο, ή  το Μαρόκο, το Πακιστάν, τη Φινλανδία, την Κούβα, ή  την Σιγκαπούρη, έως και το Μέξικο, αυτό το “επίγραμμα - χαϊκού” σαν ένα απέραντο δέντρο, με τις ρίζες του βαθιά στη γη της Ανατολής –της Ιαπωνίας– και τα κλαριά του απλωμένα σε εναγκαλισμό της οικουμένης, αποδείχνεται σαν τη μοναδική φόρμα ποίησης που ξεπέρασε τις καταβολές των λαών !

Tο γεγονός της παρούσας “Παγκόσμιας Ανθολογίας Χαϊκού” 50 χωρών, διανθισμένης με 186 ποιητές κάνει ολοφάνερη την αναζήτηση της ουσίας και τη ροπή των συγγραφέων προς το ολογόστιχο ποίημα. Τολμηρή και άκρως ενδιαφέρουσα, αυτή  η πολιτισμική παγκοσμιοποίηση, η πιο εποικοδομητική που θα μπορούσε να γίνει. Μία παγκοσμιοποίηση, σε μία σύγκλιση πνεύματος, μέσα από αυτό το λεκτικό μέσο, της σύντομης εξωτερικής εκφοράς του λόγου, που έχει εδραιωθεί από τους χαϊκουϊστές της υφηλίου !         

Ο Pablo Picasso παρατήρησε για το είδος αυτής της ποίησης: “Το Γιαπωνέζικο χαϊκο”… πόση απλή ομορφιά! Διάβασα τα χαϊκού του Kikaku χθες βράδυ με το γιο μου. Και καθώς ο γιος μου με παρακινούσε να συνεχίσω,  διαβάζαμε έως τις δύο τη νύχτα…”

Αλλά και ο γλύπτης Jean Arp, είπε:  “Το χαϊκού μέ ξάφνιασε. Έχει μια συμβολική ομορφιά πνεύματος και αισθήματος, που έχει απελευθερωθεί από κάθε άχρηστο υλικό. Αυτό που εμείς, οι αφαιρετικοί καλλιτέχνες γυρεύουμε, είναι το ίδιο πνεύμα με το πνεύμα του χαϊκού. Το χαϊκού είναι, πρέπει να είναι, ένα από τα πιο δύσκολα ποιητικά είδη. Φαίνεται πως είναι το μόνο είδος στο οποίο επιτυγχάνεται μόνον είτε η ασκήμια είτε το κάλλος”.

Ζωή  Σαβίνα

Text from the back cover

From Japan to Russia, from Australia to India, from Holland to New Zealand, to Greece or Mexico, from Morocco and Pakistan to Finland, Cuba or Singapore, this “haiku-epigram”, has been -like some huge tree deeprooted in the Far East, of Japan, with its branches spreading to embrace the whole globe- accepted as the one poetic form to override all national traditions.

The realization of this “World Haiku Anthology”, that features 186 poets, from 50 countries, demonstrates (in a most vivid manner) the quest for essence and the poets’ tendency to compose poems of few verses. Daring and deeply interesting, this cultural globalisation is of the most edifying kind possible –a globalisation in an atmosphere of spiritual convergence through this verbal medium of the short vocalization established by the haiku poets universally.

Pablo Picasso, remarked on this kind of poetry: “Japanese haiku”…what a simple beauty! I read Kikaku’s haiku last night with my son.  As my son asked me to continue, we went on reading until two o’clock this morning”.

Also the sculptor Jean Arp said: “I was surprised by haiku. It has a symbolical beauty of spirit and feeling that is removed from all unnecessary matters. What we, the artists of abstract art, are seeking is the same thing as the spirit of haiku. Haiku must be one of the most difficult genres of poetry. It seems to be a genre in which only either plainness or excellence can be achieved”.

Zoe Savina

Παγκόσμια Ανθολογία ΧΑΪΚΟΥ
"τα φύλλα στο δέντρο ξανά"

στα σχέδια ο Αλέξανδρος

Ποιήματα

International Anthology HAIKU
"the leaves are back on the tree"

drawings by Alexander